“ผมจะไม่ถามว่าทำไมพี่กานต์เลิกกับพี่วุ้น” คาร่าพูด จ้องหน้ากานต์ ที่นอนจ้องเขาเหมือนกัน
“ผมจะถามพี่ว่าใครคือคนที่ทำให้พี่กลับมาบ้างาน ยอมเจ็บตัว ยอมเหนื่อยกายใจได้ขนาดนี้ พี่ตอบผมได้ไหม” คาร่าถาม กานต์เมื่อได้ยินก็ตกใจ เขาคิดว่าคาร่าจะถามถึงเหตุผลที่เลิก ด้วยเตรียมคำตอบมาแล้ว ไม่คิดว่าจะถามตรงขนาดนี้
“คะ คือ คาร่า พี่...ยังไม่พร้อม” กานต์พูดไม่ถูกเหมือนกัน จะให้บอกเลยคาร่าต้องปฏิเสทเขาแน่ กานต์ดึงคาร่าเข้ามากอดแทน ร่างบางเองก็ไม่ได้ว่าอะไร
“ผมว่าพี่กานต์พร้อมแล้วนะ พี่กานต์ถึงตัดสินใจบอกพี่วุ้น คน คนนั้นอยู่ใกล้ตัวพี่มากเลยหรอ พี่ถึงไม่กล้าพูดกับเขาตรงๆ” คาร่าพูด แสดงว่าตัวเขาเองต้องรู้จักคนนั้นด้วย พี่กานต์ถึงไม่พูด
“อืม ใกล้มากจนใจของพี่สั่น แม้สบตายังเป็นเรื่องยาก เพราะกลัวเขาปฏิเสท” กานต์พูด เขากำชับร่างนั้นแน่ขึ้น จนรู้สึกได้ นานหลายสัปดาห์ที่เขาอยากกอดร่างนี้เหลือเกิน อยากทำให้เป็นของตัวเอง อยากเป็นเจ้าของที่ไม่ใช่แค่ในนามคู่หมั้นอีกต่อไป
“ผมจะสงสารพี่ดี หรือ สงสารคนนั้นที่กำลังมีแฟนปอดกันดี” คาร่าพูด คือก็อยากจะช่วยซึ้ง แต่แทนที่พี่จะไปรีบบอกเขาให้รู้ผล ดันมาสรุปก่อน เห็นแล้วเซ็งแทน กานต์ที่กำลังซึ้งกับคำพูดตัวเองถึงกลับหลุดขำออกมาเลย
“โห้ คาร่า แรง! พี่กำลังซึ้งน้ำตาจะไหล ไปดีกว่าไม่พูดด้วย พี่จะออกไปข้างนอกนะ” กานต์พูด คลายกอดร่างบาง ลุกออกไปข้างนอกโดยทันที ไม่ใช่เขาไม่พอใจคำพูดคาร่า ไม่แปลกรายนี้ ไม่พูด ก็ไม่คิดหรอก แต่ร่างกายมันฟ้องเพียงสัมผัสคาร่าขืนอยู่ต่อละก้องานเข้า ไปหาอะไรดับหน่อย คาร่าได้แต่ส่ายหัวกับกิริยาของพี่ชายในนามจริงๆ หันกลับมาสนใจงานตัวเองต่อ
“คาร่า คาร่า” เสียงวุ้นตะโกนจากนอกประตู คาร่ารีบลุกไปดูด้วยความสงสัย
“พี่วุ้น อ้าว...” คาร่าพูด เปิดประตูมาก็พบว่าพี่วุ้นแบกพี่กานต์มาด้วย ที่ดูจะเมามากกว่าปกติ เจอหน้าก็ยิ้มซะหวานเลย
“คาร่า คาร่าของพี่กานต์.....” กานต์พูด ด้วยความคิดถึงร่างบางเป็นที่สุด ถลาเข้าไปกอดคาร่าอย่างแรง
“พะ พี่กานต์ กลิ่นแรงมาก นี้พี่อาบหรือกินมาเนีย” คาร่าพูด พยายามประครองร่างพี่ชายที่เมาแถบจะไม่รู้เรื่อง วุ้นที่มองสถานการณ์พอเดาออก คาร่ายังไม่รู้เรื่องอะไรเลย มิน่าอดีตแฟนอย่างกานต์ถึงเมาได้ขนาดนี้ คงไม่กล้าบอก และ บวกกับกลัวคาร่าปฏิเสทด้วย
“มาๆ พี่ช่วย” วุ้นพูด ช่วยคาร่าประครองกานต์เข้าไปนอนในห้อง อย่างทุลักทุเลเพราะคนเมาโว้ยตลอดทางเดินไปห้องที่ใกล้แค่เอื้อมแต่กลับไกลในคณะนี้
“ขอบคุณครับ พี่วุ้น พี่จะนอนที่นี้ไหม ผมจะจัดให้ที่พักก่อน” คาร่าถาม เมื่อเวียงพี่ชายตัวดี จัดท่าทางให้เข้าที
“ไม่ละ คาร่าจัดการคนเดียวไหวนะ คือพี่อยากบอกอะไรเราอย่างได้ไม” วุ้นพูด เธออยากให้คาร่าเตรียมใจไว้ ถึงแม้เธอจะถูกกานต์บอกเลิก แต่กานต์เป็นลูกผู้ชายพอ ตัวเธอเองก็อยากให้คนที่เธอรักมีความสุขขึ้นมาบ้าง กานต์พูดทุกอย่างว่า คาร่าจะเป็นคนสุดท้ายที่เขาเลือก และเขาจะไม่มีวันนอกใจอีกเด็ดขาด บอกตรงๆ เธออยากช่วย
“คาร่า ถ้ากานต์อยากให้สถานะเป็นคู่หมั้นเกิดขึ้นมาจริงๆ คาร่าคิดยังไง” วุ้นพูด ลองถามอ้อมดูก่อนใจยังไม่ถึงพอ
“คือมันจะเป็นยังไงได้ไง พี่กานต์ชอบผู้หญิงนะครับ หรือ คนนั้น...” คาร่าพูด ตามที่ตัวเองเห็น แต่ถ้ามาคิดดูมันมีอะไรแปลกๆรึเปล่า
“อย่าพึ่งตอบตอนนี้ก็ได้ เตรียมไว้ตอบกับกานต์เถอะ พี่ไปละ” วุ้นพูด เธอช่วยได้เท่านี้แหละ ที่เหลือจัดการเอง คาร่าจะลุกไปส่ง วุ้นก็ห้ามเอาไว้ เธอกลับเองได้ ชี้มือให้ไปดูแลร่างที่นอนหลับสบายอยู่นู้น
“พี่กานต์หาเรื่องให้คิดอีกแหละ เฮ้ย...” คาร่าพูด เช็ดตัวไปบ่นไป เปลี่ยนเสื้อให้นอนสบายตัว เหมือนที่เคยทำ กำลังที่จะติดกระดุมเสื้อให้ กานต์จับที่ข้อมือคาร่า ทำให้ร่างบางตกใจเกือบหงายหลัง ดีที่กานต์ดึงเข้ามาหาตัว กอดเอาไว้ได้ทัน
“โธ่! พี่กานต์ ตกใจหมด” คาร่าพูด จะลุกออก กานต์ยังกอดไม่ยอมปล่อย จ้องหน้าก็ยังไม่มีอะไรนอกจากนิ่ง คาร่าชักจะรู้สึกไม่ได้ดี ด้วยสายตาหวานเกินไปของกานต์ คาร่าจึงเมินไปทางอื่น ทำให้กานต์ใช้จังหวะนั้นเวียงร่างบางลงไปที่เตียงกว้าง แล้วโถมตัวเข้าหาร่างบางพร้อมกับจับมือทั้งสองข้างยึดเอาไว้เหนือหัว
“คาร่า พี่มันปอดเอง คิดได้แต่วิธีนี้ที่จะฉุดรั้งคาร่าไว้ได้ พี่จำเป็นต้องทำ...” นัยน์ตาคู่สวยเบิกกว้าง เมื่อเขาโน้มใบหน้าต่ำลงมาหาริมฝีปากบางที่เขาสัมผัส และจดจำได้ว่ามันหวามหอมเพียงใด แต่ร่างบางพยายามเมินหน้าหนี ทำให้ปลายจมูกโด่งของเขาทาบลงที่เนื้อนวลแก้มขาวของร่างบาง
“พะ พี่กานต์ อย่า... ” น้ำเสียงของคาร่าที่ดังออกมา มันเป็นเหมือนเสียงลมที่หวีดหวิวอยู่ข้างใบหูของเขา เมื่อเขากอดจูบลูบไล้ไปทั่วร่างสรรพางค์กายงามราวกับหิวโหยมาแสนนาน
ปลายจมูกและริมฝีปากได้รูป จูบไซ้ไปทั่วดวงหน้าสวยซึ่ง ก่อนจะปิดทาบกลีบปากหวานด้วยริมฝีปากที่อุ่นชื่น เขาดูดกลืนความหวานชื่นของร่างบางอย่างเต็มหัวใจฝ่ามือและอ้อมแขนโอบรัดร่างบางที่ร่างนี้เปลือยเปล่าสะอาดและนุ่มเย็นเอาไว้อย่างหลงใหล
ความใคร่ในรสสัมผัส ที่เขาได้ประจักษ์ยากยิ่งนักที่จะทำให้เขาฉุดรั้งอารมณ์ปรารถนาเอาไว้ได้ ร่างบางเองเมื่อได้สัมผัสกับรสรักของคู่หมั้นในนามก็ยิ่งเสียวกระสัน ยิ่งเมื่อดื่มด่ำกับการพร่ำพรอดเอาอกเอาใจ พะเน้าพะนออย่างใจเย็นของกานต์ก็ยิ่งทำให้คาร่าอยากเรียนรู้และตอบสนองบทรักที่ปรับเปลี่ยนไปตามจังหวะของบทเพลงรักที่กานต์เป็นผู้มอบให้
“คนอะไรเซ็กซี่เป็นบ้า จุ๊บ...” กานต์พูด แล้วจูบที่หัวไหล่มล เขาตื่นมาได้สักพักแล้ว ลืมตามาก็ตกใจในสิ่งที่เห็น ถึงจำไม่ได้ว่ากลับมายังไง แต่จำได้ทุกบทรักที่ได้บรรเลงเองกับมือ ร่างที่กอดอยู่นี้ก็ตอบสนองจนทำให้บางจังหวะทำรุนแรงไปบ้าง
“หื้ม...ไม่ต้องมายิ้ม ผมไม่อยากเห็นหน้าคนปอดแหก จะไปไหนก็ไป” คาร่าพูด ตื่นขึ้นมาเห็นคนสอนบทเรียนให้เมื่อคืน เราก็บอกตอบสนองไปด้วย ทั้งรับรส ทั้งรู้สึก เกินบรรยายได้ ยิ่งเห็นแบบนี้อีกบอกให้สองคำ โคตร อาย อ่ะ จะไม่รู้สึกตอนนี้ก็รู้แล้วว่าไปชอบอีพี่กานต์เอาตอนไหนยังไม่รู้ตัวเลย
“คาร่า พี่ขอโทษ ยอมรับผิดทุกอย่าง แต่อย่างปฏิเสทพี่เลยได้ไม” กานต์พูด กอดร่างที่หันหลังให้ คางเกยบนไหล่เนียนขาว
“ใช่ พี่ผิด พี่ไม่พูด ไม่ถาม สรุปเอง แล้วยังมารังแกผมอีก” คาร่าพูด หันมาเผชิญหน้าตรงๆ
“คาร่า พี่ยอมรับพี่ชอบคาร่ามาได้สักพัก จนแน่ใจว่าพี่รักเข้าอย่างจังเลย แต่พี่ไม่กล้าพูดเอง พีไม่สัญญาอะไรเหมือนที่ทำกับคนอื่นหรอกนะ พี่จะแสดงให้ดูว่าพี่จริงจังกับเราเพียงคนเดียว” กานต์พูด เขาพร้อมที่จะลงหลักกับใครสักคนแล้ว และเลือกที่จะเป็นคาร่า
“คาร่าละ คิดยังไงกับพี่แล้ว” กานต์พูด มองร่างบางที่ยังนอนนิ่งให้กอด ที่จ้องเขม้งตั้งแต่พูดมาแล้ว
“คือ ผมก็ชอบพี่นะ ตอนไหนก็ไม่รู้เหมือนกัน บอกได้แค่นี้แหละ” คาร่าพูด ก็ต้องไปเท่านี้ก่อนที่เหลือพี่มาล้วงคอผมเองแล้วกัน
“เฮ้ย...ลุ้นแทบแย่ แค่นี้ก็ดีแล้ว ที่รักของพี่” กานต์พูด ดึงร่างบางเข้ามากอดแนบชิด เขาดีใจที่คาร่าดูไม่โกรธ ไม่ปฏิเสท
“เร็วไปไหม เรียก ที่รัก เนีย” คาร่าพูด ได้กอดที่ต่างออกไปจากเดิม มันให้ความรู้สึกที่ต่างกัน
“ไม่หรอก ก็ชื่อเราสองคนมันแปลว่า ที่รัก คนสองคนต่างมีความรู้สึกที่ดีต่อกัน เป็นที่รักของกันและกัน นี้เป็นความหมายของที่รัก คาร่า” กานต์พูด กระชับอ้อมกอดให้หัวใจเต้นเป็นจังหวะเดียวกัน คาร่าพยักหน้าเข้าใจเบาๆ
“การที่ได้เป็นที่รักของพี่ มันเป็นสิ่งที่ผมชอบนะ” คาร่าพูด ทั้งสองยิ้มให้กัน มันเหมือนเป็นการตกลงที่จะคบกันอย่างจริงจัง
หลังจากนั้นมากานต์กับคาร่าเข้ากันได้ดีเหมือนเดิม การเอาใจใส่กัน แม้มีงานที่ยุ่ง ก็ยังมีเวลามาอยู่ด้วยกันบ่อยๆ จนมีอยู่หลายครั้งที่ผู้ใหญ่เข้ามาเห็นฉากหวาน เช่น นอนกอดกันกลมที่โซฟาหรือนอนกอดกันบนเตียง ผู้ใหญ่เห็นควรที่จะแต่งไปเลย ซึ่งทั้งสองก็ตกลงเช่นนั้น ที่มาเกือบหนึ่งปี เวลาอาจจะสำคัญสำหรับใครหลายคน แต่สำหรับกานต์กับคาร่า ขอแค่ความเข้าใจ การเอาใจใส่ซึ่งกันและกัน เวลาจึงเป็นเพียงตัวเลขที่ชี้ให้เห็นถึงการที่เราทั้งคู่มีเวลาอยู่ด้วยมานานเท่าไรแล้ว....End
