"เดินทางดี ดีนะครับ" กานต์และคาร่าพูดพร้อมกัน พวกเขาสองคนมาส่งพ่อแม่ของกานต์ที่หน้าประตูคอนโด
"เฮ้ย...พวกเรารอดแล้ว คาร่า" กานต์พูด ยังกอดคอคาร่าที่หลังพิงประตู
"อือ...ใกล้คบปีแล้ว เราจะรอดแบบนี้ทุกครั้งไหม พี่กานต์" คาร่าพูด หลังจากเดินมานั่งโซฟากัน กับคู่หมั้นในนาม
เหตุผลที่เราต้องมาเป็นแบบนี้กัน มาจากการคุยกันของครอบครัว จับให้เรามาเป็นคู่หมั้นกันเพราะอยากดัดนิสัยของพวกเรา ที่มีเหตุผลต่างกัน แบบไม่ถามอะไรสักคำ พวกเราสองคนเป็นผู้ชายทั้งคู่ สาเหตุมาจากนิสัยส่วนตัวของเราทั้งคู่ คือ
พี่กานต์ ผู้ชายไทยเต็มร้อย อาชีพตากล้องอิสระ เจ้าชู้ คบผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า เรื่องอย่างว่าต้องได้กิน ไม่มีความคิดจะแต่งงาน
คาร่า ชายไทยหน้าตี๋เชื้อสายจีน อาชีพนักเขียนนิยาย นิ่งเงียบ โลกส่วนตัวสูง รักครอบครัวเป็นที่สุด ไม่มีควาามคิดจะแต่งงาน
มีเฉพาะข้อสุดท้ายที่เราทั้งสองคนเหมือนกัน แน่นอนในตอนแรกพวกเราไม่เห็นด้วย แต่ถ้ายังยื้อต่อไปก็ต้องยอมครอบครัวในตอนสุดท้าย แต่ยังไงมันก็ต้องมีข้อยุติสำหรับเรื่องนี้ เราตกลงที่จะคบกัน ภายในเวลา 1 ปี ถ้ายังไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเราสองคน ทุกอย่างต้องจบลงตามที่เราต้องการ แต่ท่านๆนางๆ ต่างสร้างข้อแม้ว่าจะต้องมาอยู่ด้วยกันที่คอนโดของพี่กานต์ ตอนนี้ผ่านมาครึ่งปีแล้ว พวกเราทำเหมือนเข้ากันได้ดี เพียงแค่ไม่ต้องการให้ครอบครัวต้องค่อยจับตา
"คาร่า คืนนี้พี่เอาเด็กมานอนด้วยได้เปล่า" กานต์พูด พักหลังรู้สึกเกรงใจ ยังไงแปลกต้องให้รู้ไว้ถึงแม้ร่างบางจะไม่เคยว่ากล่าวกับอยู่ในที่ ที่ของตัวเอง
"หื้ม แล้วแต่พี่เลย ผมไม่มีปัญา" คาร่าพูด เอนหลังพักสายตา เหมือนมีบ้างอย่างอยู่ที่ตักตัวเอง ลืมตาขึ้นมาดู เห็นพี่กานต์นอนหนุนตักมองมาที่ตัวเอง
"พี่กานต์...?" คาร่าเรียกชื่อ สงสัยถึงการกระทำอีกฝ่ายที่พักกลังมานี้เปลี่ยนไป กานต์จ้องกลับแล้วเปลี่ยนมานอนหันหน้าเข้าตัวร่างบาง กอดเอวไว้ หน้าหมุดเข้าท้อง
"พี่กานต์ไม่สบายเหรอ" คาร่าถาม ร่างที่นอนอยู่นิ่งเงียบ คาร่าจึงเอามือจับต้นคอ แขน หน้าผาก ก็ดูปกตินี้หน่า
"ผมไม่อยู่ห้องก็ได้นะ ถ้าพี่ไม่สบายใจ" คาร่าพูด รู้สึกแปลกๆ เหมือนพี่แกต้องการอะไรรึเปล่า
"ไม่ พี่ไม่พาเด็กมานอนแล้ว อยู่กันสองคนนี้แหละ" กานต์พูดแอบขึ้นเสียงเล็กน้อย กลับมานอนท่าเดิม กอดแน่นขึ้นไปอีก
"นอนให้พอนะ เดียวตื่นมา ผมจะลากพี่มาช่วยเก็บห้อง" คาร่าพูด มือลูบหลังร่างหนา ก่อนจะว่างมันนิ่ง ด้วยตัวเองก็ง่วงเหมือนกัน มืออีกข้างเท้าแขนวางหัวนอน ตื่นมาเมื่อไรค่อยว่ากัน
กานต์ที่แกล้งนอนนิ่งเพราะหงุดหงิดอะไรบ้างอย่างที่ยังหาคำตอบไม่เจอ แต่สาเหตุพอจะเห็นบ้างแล้ว มาจากคนที่ให้เขาหนุนตักนี้แหละ เริ่มแรกก็ดูแลกันเหมือนพี่น้อง แต่พออยู่ไปผมอยากเห็นคาร่าทุกวัน ต้องกลับมากินข้าวด้วย ต่างฝ่ายถึงแม้จะยุ่งขนาดไหนก็ต้องกลับมาเจอหน้ากัน
คาร่าเป็นประเภทที่ไม่สนใจใครก็จริง แต่ก็ไม่ละเลยที่จะปฏิเสธดูแลผมยามเมา ไม่สบาย อีกทั้งงานบ้าน ร่างบางทำได้ดีทุกอย่าง มาจนถึงเรื่องแฟนที่ผมพึ่งตัดสินใจคบหา บ้างครั้งผมก็พามานอนห้องด้วยและทำเรื่องอย่างว่า คาร่าก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่ขอให้ผมอธิบายเรื่องระหว่างเราให้เข้าใจ ตัวแฟนเองก็ไม่ได้ว่าอะไร ยังได้รับการต้อนรับจากร่างบางเป็นอย่างดี
กานต์ช้อนร่างของคาร่าให้นอนด้วยกันในห้องของกานต์ ถึงเตียงกานต์วางร่างนั้นอย่างถนุถนอมมือ แล้วเดินมาปิดผ้าม่านให้ในห้องนั้นมืด เขาอยากให้คาร่านอนนานๆหน่อย ร่างบางไม่นอนมาหลายวันเพราะต้องรีบปิดต้นฉบับของตัวเองให้เสร็จก่อนพ่อแม่ของเขามา
จัดการเรียบร้อยกานต์ก็กลับมานอนข้างๆคาร่า บรรยากาศเย็นสบายน่านอน ทำให้คาร่าปล่อยตัวนอนสบาย สีหน้าดูมีความสุขมากเวลาได้นอนในที่เย็นๆ กานต์นอนมองใบหน้านั้นอย่างพินิจพิจารณา มือเรียวขยับสัมผัส ผิวเนียนอย่างบรรจง จากหน้าผากมลค่อยๆไล่มาถึงปลายนิ้วมือที่สวมแหวนหมั้นระหว่างเรา กานต์จับมือนั้นมาจุมพิตแพรวเบา สายตาทอดมองมายังร่างที่นอนนิ่ง
"คาร่า มีอะไรระหว่างเรากำลังเปลี่ยนไปนะ ฝันหวาน" กานต์พูด ก่อนจะว่างริมฝีปากหยักลงบนหน้าผากเนียน ดึงร่างบางให้มาอยู่ในอ้อมกอดตัวเอง พร้อมหลับตาลงจุมสู่ห่วงหลับไหลตามร่างบาง
ด้านร่างระหงษ์แฟนสาวคนใหม่ของกานต์เข้ามาในห้อง ก็พบความเงียบสงสัยชายหนุ่มที่น่าจะอยู่ห้องอย่างคาร่าหนุ่มน้อยน่ารัก จึงเดินไปหาที่ห้องก็ไม่พบ เลยกลับเดินกลับมาที่ห้องแฟนหนุ่ม ค่อยๆเปิดเข้ามา ภาพที่ทำให้เธอหน้าตึงไปเลย กานต์กำลังก้มลงจูบปากคาร่าที่กำลังหลับ เธอคิดอยู่แล้ว ทำไมช่วงหลังมานี้ดูกานต์จะติดน้องชายคนใหม่เหลือเกิน ขนาดยืนมองปลายเตียงร่างหนายังสนุกกับการจูบคาร่า
"กานต์" วุ้นเรียก
"วุ้น คะ คือ" กานต์พูด ตกใจมาก ที่เห็นวุ่นมายืนปลายเตียง
"อย่าเสียงดัง ออกมาคุยกันข้างนอก" วุ่นพูด เดินนำออกมาก่อน กานต์จึงค่อยๆลุกออกมา เพื่อไม่ให้คาร่าตื่น เดินออกมาตามวุ้น
"คาร่า รู้เรื่องนี้ไม ว่านายนอกใจเรา" วุ้นพูด เก็บอารมย์โกรธ เธอต้องการฟังเหตุผลก่อน เธอใจเย็นพอ ถ้าคู่กรณีเป็นคาร่า เธอดูออกว่าหนุ่มน้อยเป็นคนอย่างไร เธอไม่คิดว่าคาร่าจะยอมรับเรื่องแบบนี้ได้ เขาเป็นสุภาพบุรุษพอ ถ้าเป็นคนอื่นอาละวาดแม่บ้านแตกไปแล้ว
"ไม่ แต่วุ้นมันอาจจะไม่ใช่ก็ได้นะ กานต์ขอโทษ " กานต์พูด เมื่อรู้ว่าสิ่งที่ตัวเองทำไม่ถูกต้อง แต่บางอย่างมันกลับห้ามใจไม่ได้
"กานต์ บอกตรง ตรง วุ้นทำใจได้นะ วุ้นดีใจด้วยซ้ำ ตอนกานต์ตกลงเป็นแฟน เพราะคนอย่างกานต์รักสนุกมากกว่าจะจริงใจกับใคร แต่ตอนนี้กานต์กำลังหักหลังความไว้ใจที่คาร่าให้" วุ้นพูด เธอดีใจที่ได้เป็นแฟนเขา แค่สำหรับคาร่าไม่ใช่ชายหนุ่มที่สนใจเรื่องรักเลย รายนั้นเรียกได้ว่าไม่สนใจ เธอยังได้รับการต้อนรับอย่างดีจากหนุ่มน้อย เธอจึงไม่คิดว่าคาร่าจะเกิดมารักกับกานต์ได้
"กานต์ รู้ ขอเวลาหน่อย ขอบคุณที่เข้าใจ แต่กานต์รับประกันได้คาร่ายังไม่รู้เรื่องอะไรเลย" กานต์พูด กานต์รู้สึกโชคดีที่เป็นวุ้น เพราะถ้าเป็นคนอื่นถ้าภาพเมื่อกี้คงเล่นงานคาร่าไปแล้ว วุ้นดูจะถูกชะตากับคาร่า เธอมักมาที่นี้บ่อยถึงแม้ผมจะไม่อยู่
"หื้ม พี่วุ้นมาตั้งแต่เมื่อไรครับ" คาร่าพูด เดินออกมาจาก หันไปเจอแฟนสาวของกานต์ ด้วยยัง งง ว่าตัวเองไปนอนห้องพี่กานต์ได้ยังไง
"คาร่า กานต์นอกใจพี่" วุ้นพูด ทำน้อยอกน้อยใจ วิ่งมากอดคาร่า คาร่ามองพี่กานต์ดูจะน่าซีดไปเลย
"เดียว เดียว พี่วุ้น แน่ใจเหรอ ช่วงนี้พี่กานต์งานยุ่ง ยุ่งนะ จะมีเวลาไปไหน อีกอย่างอะไร อะไรก็พี่วุ้นไปหมด" คาร่าพูด เขาก็เห็นตามที่พูด เพราะถ้ามีจริงพี่กานต์ต้องบอกแล้ว รายนี้ชอบอวดว่าพี่แกเสน่ห์แรง
"คาร่า เขาข้างกันละสิ ผู้ชายเหมือนกันนิ" วุ้นพูด แกล้งเดินงอนมานั่งที่โซฟา ร้อนถึงคาร่าต้องรีบดูแล
"ไม่ได้เข้าข้าง อ่ะ เดียวทำอะไรให้กิน แต่ต้องช่วยกันเก็บห้องก่อนนะ ช่วยผมหน่อย" คาร่าพูด เอาของกินมาหลอกหรอ วุ้นก็พยักหน้าตกลง เพราะเท่านี้ก็พิสูจน์ได้แล้ว คาร่าไม่รู้เรื่อง ไม่มีแม้กระทั้งมีใจให้กับกานต์ วุ้นมองมาที่กานต์ หน้าตอนนี้เขาดูแย่เหมือนกัน
"พี่กานต์ เก็บห้องนอนคนเดียวนะ ที่เหลือผมจัดการเอง" คาร่าพูด แล้วจูงมือวุ้นเข้าครัว
สามคนแบ่งหน้าที่กัน กานต์จัดการห้องตัวเอง วุ้นจัดการของห้องครัว คาร่าจัดการบริเวณรับแขก กานต์นั้นทำเสร็จก่อนใคร แต่งตัวพร้อม อาบน้ำหอมฉุย ยืนมอง วุ้นที่ง่วนกับการเตรียมของให้คาร่า ส่วนคาร่าเก็บกวาดไปทั่วห้อง มันเป็นภาพที่ผมชอบนะ โดยเฉพาะคาร่าตั้งใจทำทุกอย่างให้พร้อม หรือเผื่อเอาไว้ เพราะสองคนอาจไม่มีใครว่างมาดูแล ตอนแรกผมก็จ้างแม่บ้าน แต่คาร่าของทำเองเพราะตัวเองอยู่ห้องมากกว่าผม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น